GODENLIJST

AMON ANUKIS ANUBIS APIS AMMIT
AKER APOPHIS ATOEM ATON BASTET
BES CHNOEM CHONS CHEPRI CANOPEN
ENNEADE GEB HATHOR HORUS HAPI
HEH ISIS IMHOTEP MONTOE MUT
MIN MAÄT NOET NEITH NEFERTEM
NECHEBET NEPHTYS OSIRIS PTAH RA
SATIS SETH SELKET SHU SESHAT
SOBEK SEKMET THOT TAWERET TEFNOET

Dit is een beknopte lijst van de goden en godinnen die vaak voorkomen in de tempels en de graven in Egypte. Van iedere god en godin wordt zijn of haar oorsprong besproken en toegelicht.

THOT

Andere namen : Djehuty, Hermes Trismegistos. Zijn heilig dier is de Ibis die niet meer voorkomt in Egypte. Door milieuvervuiling is hij heel zelden te zien in Egypte. Hij is de god die de schrijfkunst heeft uitgevonden. Hij fungeert in de goden wereld als secretaris die in het hiernamaals alles noteert. Tijdens de psychostasie (het wegen van het hart) noteert hij de uitslag van de weging. In de tempels ziet men hem vaak het aantal regeringsjaren van de farao op een kerfstok noteren. Onderaan deze kerfstok ziet men een Shenu ring waarin een kikker zit. Een kikker in het hiëroglyfenschrift staat symbool voor het getal 1 miljoen. Hij is lid van de OGDOAD (de acht goden) die het scheppingsverhaal vertelt dat in Hermopolis werd toegepast. In den beginne waren er vier kikkergoden en vier slangengoden die uit de chaos oprijzen. Dit scheppingverhaal van Hermopolis verschilt enigszins door het feit dat er in den beginne eerst de lokale god Thot de scheppende macht was (op welke manier = onbekend). Hij creëerde met zijn stem acht primordiale goden. De mannelijke goden waren kikkers (NU, AMUN, HEH en KE) en de vrouwelijke goden bezaten een slangenvorm (NUNET, AMUNET, HEHUT en KEKUT). Deze acht goden werden onderverdeeld in vier paren met de benamingen: de Nacht, de Duisternis, het Mysterie en de Eeuwigheid. Deze vier godenparen vluchtten naar een heuvel die oprees uit de duisternis. Hier maakten ze een ei die door elk van hen werd uitgebroed. Uit dit ei kwam RA te voorschijn die orde en vrede op de wereld bracht. Het ontstaan of de creatie van Ra heeft vele versies.


Ten tijde van het Oude Rijk werd de god Thot  oorspronkelijk als een baviaan afgebeeld. Later werd Thot vereenzelvigd met de maangod en de Heilige Ibis. De verschijningsvorm als baviaan werd in de tempels steeds minder en minder gebruikt en verdween mettertijd. Het lag voor de hand dat de snavel van de Ibis meer lijkt op een schrijfriet en werd ook het lunair aspect van de god Thot met de tijd sterker. Er verscheen een maansikkel op zijn hoofd als definitief kenmerk. In een apart verhaal dat gebezigd werd in Edfu, helpt en verpleegt hij de god Horus van Behedet die tijdens een gevecht zijn oog verliest dat uitgerukt werd door zijn tegenstander en tevens boosaardige oom Seth. De god Thot giet melk in de oogkas van Horus, om de pijn te kunnen verzachten en geeft aan Horus de volle maan als vervanging voor zijn verloren oog. Als Seth ook het tweede oog van Horus uitrukt, krijgt Horus van Thot de zon als vervanging. Vandaar dat de beide ogen van Horus zeer krachtige amuletten  onder het gewone volk worden.


In een ander apart verhaal, speelt Thot een grote rol bij de geboorte van de vier goden in de Enneade. Dit verhaal gaat als volgt: Wanneer Noet en Geb in een kosmische omhelzing gemeenschap willen hebben, komt hun vader SHU tussenbeide in de vorm van lucht en worden zo de hemelen en de aarde gescheiden. De zonnegod RA was hierdoor zo verbolgen dat hij Noet verbood om kinderen te baren. RA had echter expliciet gezegd dat het haar verboden was gedurende de dagen van het Egyptische jaar te baren. De wijze god THOT had medelijden met de hoogzwangere Noet en kreeg plotseling een briljant idee. Tijdens een dobbelspel met de maangod AAH won hij vijf extra dagen die hij ogenblikkelijk gaf aan de in zware pijn verkerende Noet. Gedurende deze extra epagomenale dagen baarde ze achtereenvolgens: OSIRIS, ISIS, SETH en NEPTHYS. De zonnegod RA kon hier niets tegen inbrengen daar ze niet had gebaard tijdens het officiële jaar. SETH demonstreerde reeds jong zijn kwaadaardige natuur door zich een weg te banen uit zijn moeders schoot via haar zijde. Deze geboorte werd als onnatuurlijk beschouwd. Op de 5de extra epagomenale dag baarde Isis haar zoon Horus dat in een apart verhaal wordt verteld.