Tutankhamon Nebkheperure was een jong gestorven farao van de 18de Dynastie. Hij heette oorspronkelijk Tut-Ankh-Aton. Later werd om politieke en ook religieuze redenen zijn naam veranderd in Tutankhamon, wat zoveel betekent als: "Levend evenbeeld van Amon". Zijn troonnaam Nebkheperure betekent: "Heer van de manifestaties van Ra". Lange tijd werd gedacht dat Nefertiti zijn moeder was, maar is men er tegenwoordig van overtuigd dat hij een zoon was van Akhenaton bij één van zijn bijvrouwen (vermoedelijk Kiya). Tutankhamon was geen opvallende farao. Zijn beroemdheid is vooral te danken aan het zeldzame feit dat zijn graf, toen het op 4 november 1922 door Howard Carter werd gevonden, vrijwel ongeschonden bleek te zijn. Het kleine graf bevatte meer dan 3.500 kunstvoorwerpen. Tutankhamon was gehuwd met zijn halfzuster Ankhesenamoen en was hij de troonopvolger van Akhenaton, hoewel er tussen hen beiden waarschijnlijk nog een farao genaamd Smenkhkare zeer kort heeft geregeerd. Of het een hij of een zij was, is moeilijk te achterhalen. Tutankhamon was slechts negen jaar oud toen hij tot farao werd gekroond en ook erg jong toen hij stierf (negentien jaar). Hij groeide op in de hoofdstad Tell-El-Amarna. Aanvankelijk was zijn naam Tut-Ankh-Aton, naar de Egyptische god Aten, een zonnegod in de vorm van een zonneschijf die aanbeden werd  nadat Akhenaton een drastische wijziging in de godsdienst van het Egyptische rijk had doorgevoerd door een zekere vorm van monotheïsme in te voeren die de hogepriesters volledig uitschakelden.
  Onder de regering van Tutankhamon keerde Egypte terug naar de traditionele religie van Egypte; de verering van alle oude goden, vooral die van de oppergod Amon, deze werd in ere hersteld en zweerde hij het ketterse geloof volledig af. Veel feiten rond zijn korte regeringsperiode zijn nog steeds met raadselen omgeven. Het is niet helemaal duidelijk waarom hij zo jong gestorven is. Op basis van tweedimensionale röntgenopnamen suggereerde een Brits team in de jaren zestig een schedelbreuk, wat de hypothese zou staven dat hij was vermoord door een klap op het achterhoofd met een stomp voorwerp. Latere onderzoeken spreken dit weer tegen. Het is wel duidelijk dat er in zijn tijd grote spanningen waren in Egypte, nadat het religieuze beleid van zijn voorganger Akhenaton tot grote chaos in het Egyptische Rijk geleid had. Bovendien waren er oorlogen, onder andere met de Nubiërs en de Hittieten. Een paleisrevolutie viel ook niet uit te sluiten. Een lijkschouwing heeft uitgewezen dat hij 19 jaar oud was toen hij stierf en ongeveer een lichaamslengte van 1,68 meter bezat. Er zat 1 cm verschil tussen de lengte van zijn benen en hij had een scheve ruggengraat. Hij stierf aan een ontsteking in zijn knie, veroorzaakt door een breuk. De breuk zelf was veroorzaakt door een val van een strijdwagen, waarschijnlijk gedurende een jachtpartij, een geliefde bezigheid van de jonge farao. Of die val een ongeluk was of dat iemand hem uit zijn strijdwagen heeft geduwd...  is onmogelijk om nog te kunnen achterhalen.

Tutankhamon werd opgevolgd door de veel oudere hogepriester Ay, een aangetrouwd lid van de Koninklijke familie. Ay was de zoon van Yuya en Tuya en ook de zuster van koningin Teje. Deze laatste de echtgenote van Amenhotep III en tevens de moeder van Amenhotep IV die later zijn naam liet veranderen in Akhenaton. Volgens de onderzoekers die de moordhypothese ondersteunden was hij mogelijk ook zijn moordenaar toen de jonge prins meer zijn eigen wil begon door te drijven. De regering van Ay duurde slechts vier jaar en de farao na hem (generaal Horemheb) verwijderde de namen van Akhenaton, Smenkhkare, Tutankhamon en Ay uit de annalen en de koningslijsten van het land om zo deze ketterse periode aan de vergetelheid prijs te kunnen geven. Toch verstoorde generaal Horemheb zijn graf niet, wat er mogelijk op wijst dat hij toch wel degelijk respect voor de jonge koning had. Het graf van Tutankhamon is graf KV 62 in het Dal der koningen. De ironie wil dat dit het enige koningsgraf is dat vrijwel ongeschonden werd teruggevonden. Dit komt doordat tijdens de bouw van het graf van Ramses VI het uitgegraven zand en de stenen op de ingang van het graf van Tutankhamon werden gedumpt. Zo bleef deze toegang ongeschonden, tot het graf in 1922 door Howard Carter en zijn medewerkers, gesponsord door Lord Carnaervon, werd ontdekt. Het graf maakt ondanks de pracht en de praal een tamelijk haastig bijeen geraapte, en voor een farao, een bijna armoedige indruk. Het was waarschijnlijk voor iemand anders bedoeld; voor een hogere officier, of een vrouwelijk lid van de familie van de farao. Naar de uitdrukkelijke wens van Howard Carter werd de mummie na een grondig onderzoek weer teruggelegd in de sarcofaag van zijn eigen graf. De schatten die in Tutankhamon's graf werden gevonden zijn inmiddels wereldberoemd en grotendeels te bezichtigen in het Egyptisch Museum in Caïro. De troon (zie foto) is ongetwijfeld de tweede mooiste schat. Op de achterkant van de troon zien we hoe zijn vrouw Ankhesenamoen (en tevens halfzuster) zijn lichaam inwrijft met kostbare zalven en oliën. Tutankhamon was reeds op 12 jarige leeftijd in de echt verbonden met haar. Zij was eveneens de dochter van Akhenaton die hij echter verwekt had bij Koningin Nefertiti.  Ondanks het feit dat ze halfbroer en halfzus waren, was hun onderlinge liefde gemeend en intens. Getuige hiervan zijn de veelvuldige autobiografische teksten en afbeeldingen op papyri en amuletten waar ze elkaar in poëtische bewoordingen hun eeuwige liefde verklaren.