Ay of 'Eje' was een farao uit de 18de Dynastie. De naam Ay is onduidelijk vertaald, eigenlijk staat er Itinetjer-iyi  wat echter moeilijk is om uit te kunnen spreken. Het betekent: "Goddelijke vader, Ay", zijn tweede naam luidt Kheperkheperure-Irimaat wat betekent: "Langdurig zijn de manifestaties van Ra, dat doet wat goed is".  Als Aton priester: De koning was eerst een hogepriester in de ketterse Aton cultus, toen volgde hij de jonge koning Tutankhamon op na diens jeugdig overlijden. Ay was één van de belangrijkste figuren in de Aton cultus, hij had de titel superintendant van de Koninklijke paarden en Gods vader, een hogepriesterlijke titel. Hij had waarschijnlijk bloedbanden met Akhenaton. Mogelijk was hij de broer van Koningin Teje en/of de vader van Nefertiti, maar dit is echter niet voor honderd procent zeker om vast te kunnen stellen. In Tell-El-Amarna liet hij een groot graf voor zichzelf bouwen, maar dit graf is echter nooit afgewerkt. Na de dood van Akhenaton was hij één van de vertrouwensmannen van Tutankhamon en had hij hoogstwaarschijnlijk het bestuur van het Egyptische rijk in handen. Als Farao Ay: Na de dood van Tutankhamon volgde Ay hem op. Dit is meteen duidelijk zichtbaar in het graf van Tutankhamon, waar Ay de mondopeningsceremonie verricht bij de jong overleden farao. Hij huwde kort nadien met de weduwe van Tutankhamon, Zij was de halfzuster van Tutankhamon en noemde Ankhesenamoen.  Farao Ay volgde dezelfde politiek van zijn voorganger en herstelde de oude godsdiensten en de Amon cultus. In zijn opvolging werd hij waarschijnlijk tegengewerkt door generaal Horemheb die hem na vier jaar regeren zou opvolgen en een 'damnatio memoriae' over hem uitsprak. Dit bewerkstelligde hij door alle namen van de nazaten van Akhenaten te verwijderen uit de jaarlijkse annalen en de koningslijsten zodat niemand deze ketterse periode in de Egyptische geschiedenis meer kon herinneren.
        
In de Westelijke wadi van de Vallei der Koningen ligt zijn graf (KV 23). Het graf was oorspronkelijk bedoeld voor Tutankhamon, maar toen hij stierf op jeugdige leeftijd was het graf nog niet afgewerkt, en werd hij haastig in het graf KV 62 begraven in de Oostelijke wadi. Farao Ay, die hem opvolgde, liet het graf in de Westelijke wadi verder afwerken om zijn eeuwige rust te kunnen verzekeren. Het graf werd ontdekt door Giovanni Battista Belzoni in 1816. Eigenlijk door puur toeval. Hij kwam net van het graf van Amenhotep III vandaan dat altijd al open was geweest in de geschiedenis. Toen hij verder de vallei in wandelde ontdekte hij de kleine opening naar het graf van Ay. Over het graf zei hij later: "Uit de omvang van het graf en het beschadigde sarcofaagdeksel  dat in het midden van het grote vertrek lag, maakte ik op dat dit de begraafplaats moest zijn van een zeer vooraanstaand persoon". Het graf was toen al in zeer slechte staat, alsook de sarcofaag. Toen Belzoni hem vond, lag hij beschadigd in stukken op de grond.
     
In 1972 werd het graf nog eens onderzocht, waarna de sarcofaag weer min of meer in elkaar werd gezet. Het graf bezit een eenvoudig grondplan. Het is een graf met slechts één as en bestond deze grotendeels uit een lange gang. Aan het einde van de gang was een kleine kamer aanwezig waar waarschijnlijk een schacht moest worden gemaakt. Deze is echter niet aanwezig. Achter de schachtkamer lag de eigenlijke grafkamer. Daar lag de beschadigde sarcofaag op de grond en in stukken gebroken. Achter deze kamer lag nog een klein kamertje waar de Canopen vazen werden gevonden. Er is één kenmerk specifiek aan het graf van Ay. Elk graf heeft weliswaar schilderingen, maar die houden vast aan één bepaald patroon uit de dodenboeken. Vaak zijn het de schilderingen uit de dodenboeken: de Litanie van Ra, en het boek Amduat. In dit graf zijn ook wel van deze schilderingen gevonden  maar in de grafkamer waren ook schilderingen van de jacht aanwezig. Deze tombe is de enige Koninklijke tombe in de beide wadi's van de Vallei der Koningen die dergelijke schilderingen bevat. Schilderingen van de jacht komen wel vaker voor maar meestal in deze van edelen, notabelen en hooggeplaatste ambtenaren en zelden bij farao's. Daar het graf van Ay (KV 23) oorspronkelijk bestemd was voor Tutankhamon zien we heel veel overeenkomsten met het graf (KV 62) van Tutankhamon in de Oostelijke Wadi. De twaalf uren van de nacht in de vorm van bavianen zijn eveneens aanwezig. Vandaar dat dit graf ook beter bekend is onder de benaming het 'apengraf' of in het Arabisch Bab-El-Goeroed.