![]() |
18DE DYNASTIE |
![]() |
|
|
![]()
De 18de Dynastie is misschien wel de bekendste van alle dynastieën van het oude Egypte. Naast een aantal van Egypte's machtigste farao's, kende deze dynastie ook zwakkere figuren, zoals Tut-Ankh-Amon, wiens graf, ontdekt door Howard Carter in 1922, een van de grootste archeologische vondsten aller tijden was, daar deze gespaard was gebleven van rovers. De dynastie staat ook wel bekend onder de naam van Thutmosidische dynastie, omdat elk van de vier farao's die onder de naam 'Thutmosis' regeerden, als goede heersers worden beschouwd.
| AHMOSE | (1.570-1.546) |
NIEUWE RIJK 18de Dynastie 1570 - 1293 v.C. ![]() |
|
| AMENHOTEP I | (1.551-1.524) | ||
| THUTMOSIS I | (1.524-1.518) | ||
| THUTMOSIS II | (1.518-1.504) | ||
| HATCHEPSUT | (1.498-1.483) | ||
| THUTMOSIS III | (1.504-1.450) | ||
|
|
(1.453-1.419) | ||
| THUTMOSIS IV | (1.419-1.386) | ||
| AMENHOTEP III | (1.386-1.349) | ||
| AMENHOTEP IV | (1.350-1.334) | ||
| SMENKHKARE | (1.336-1.334) | ||
| TUTANKHAMON | (1.334-1.325) | ||
| AY | (1.325-1.321) | ||
| HOREMHEB | (1.321-1.293) |
Hatsjepsut,
en misschien twee andere inheemse vrouwen waarvan
bekend is dat zij tot farao werden gekroond, regeerden
tijdens deze periode, net zoals 'Akhenaton'
(Amenhotep
IV), de "ketterse farao" die samen met zijn vrouw
Nefertiti,
trachtte om de macht te breken van de
machtige priesters van Amon-Ra door Aton
als hun nieuwe rijksgod
te maken. Deze periode waarin deze dynastie
regeerde, wordt samen met de regeerperioden van de
19de en de
20ste dynastie het Nieuwe Rijk
genoemd. De bouwkunst, religie en cultuur waren op hun
hoogtepunt. Ik heb doelbewust de 18de Dynastie
een aparte webpagina gegeven. Klik op de
namen.
Amenhotep II Aakheperure
was de 7de farao van de 18de Dynastie
van het Oude Egypte. Amenhotep betekent: "Amon is
tevreden". Zijn tweede naam Aakheperure betekent:
"Grote manifestatie van Ra". Hij was de zoon van Thutmoses III
en zijn tweede koningsvrouw Hatchepsut-Meritre. De
koning was volgens Manetho zijn geschriften een
co-regent met zijn vader gedurende
twee jaar en vier maanden.
Amenhotep II werd geconfronteerd met een belangrijke opstand in
Syrië door de vazalstaat van Naharin
in het 3de jaar van zijn
regering, bijna onmiddellijk na de dood van zijn vader.
Hij
zond zijn leger naar deze vazalstaat om deze opstand aldaar te kunnen
onderdrukken. Bij de verovering van Kadesh en het
hiermee succesvol beëindigen van de opstand en van zijn eerste
Syrische campagne werden de zeven
belangrijkste prinsen door Amenhotep II gevangengenomen
en naar Egypte afgevoerd. Daar werden zij ritueel geëxecuteerd in de
rijkstempel van Amon (feitelijk als een offer aan de
oppergod die de overwinning mogelijk had gemaakt). Naar verluid werden
zes lichamen daarna opgehangen aan de muren van de stad
Thebe. Het zevende lichaam werd aan de boeg
van het statieschip van de koning gehangen en zo naar Nubië
vervoerd alwaar het aan de stadmuur van de provincie hoofdstad
Napata werd gehangen als een voorbeeld voor wat potentiële
opstandelingen te wachten zou staan. In de tempel van Amada
(Nassermeer) staat integraal deze tekst te lezen met de namen van de
7 Syrische vorsten.
De farao wilde net als zijn vader Thutmoses III een
zeer succesvol
militair
zijn, maar slaagde daar slechts gedeeltelijk in. Er is in ieder geval
geen sprake van geslaagde opstanden in Nubië. De koning
was daarnaast bekend om zijn fysieke kracht en
sportiviteit. Bekend is een gedenksteen (nu in het
Luxor Museum) waarop de farao afgebeeld staat terwijl hij een
strijdwagen bestuurt met de teugels van de paarden om zijn middel, op
volle snelheid zijn pijlen afschiet op een met dierenhuid overspannen
bronzen plaat die hij niet alleen feilloos treft maar ook doorboort. Dit
kon alleen een zeer geoefend paardenmenner en een voortreffelijk
schutter uitvoeren. Amenhotep II liet zich regelmatig
in deze poses afbeelden. Ook zou hij sneller geroeid hebben dan tien
mannen tegelijk. Ongetwijfeld is er hier sprake van enige vorm van
propaganda, maar een goed sportman zal Amenhotep II
vast en zeker wel geweest zijn. Hij had ook te kampen met nieuwe
opstanden in Syrië.
Aan
het neerslaan daarvan besteedde hij zijn tweede Syrische
veldtocht. Die vond plaats in zijn
7ste en 8ste
regeringsjaar. Beide opstanden werden veroorzaakt door verzetshaarden in
de Syrische gebieden onder Egyptische controle dat waarschijnlijk
opgestookt werd door de koning van de Mitanni.
In zijn 9de regeringsjaar
verloor Amenhotep II zijn gezag en autoriteit over de
regio's tussen de Orontes en de Eufraat rivier.
Na deze campagne ontwikkelden er zich geen verdere conflicten meer
tussen de Mitanni en Egypte en werd er
tussen beiden een informele vrede gehandhaafd. Daarna legde
Amenhotep II de nadruk op binnenlandse kwesties, handhaafde hij
de controle over Kanaän en wijdde hij zich aan de
handhaving van Egypte's welvaart. Amenhotep II was niet
alleen een krijgsheer maar ook een vakkundig diplomaat. Hij regelde dat
de Babyloniërs en de Hittieten vrede
met elkaar sloten, in ruil voor betaling aan Egypte door middel van
ruilgoederen. Toen de vrede eenmaal verzekerd was, richtte de koning
veel gebouwen, schrijnen en tempels in Egypte op.
Het
graf van Amenhotep II werd ontdekt op 9 maart 1898 door de Franse Egyptoloog
VICTOR LORET. De mummie lag nog intact in de onbeschadigde
roze kwartsieten
sarcofaag met een verwelkte bloemenkrans rond
zijn hals. Hij lag daar
ongestoord gedurende meer dan
3.000 jaar. Men
vond zelfs een dode wesp in één van de
bloemkelken. Het meest verbazingwekkende feit
was, dat er in de twee zijkamers er
nog vijftien andere mummies werden ontdekt.
Het graf werd door de priesters van de 21ste
Dynastie als een CACHE gebruikt, omdat ze bang
waren voor grafrovers. Howard Carter
gebruikte dit graf als laboratorium
en werkplaats
toen hij het graf van TUT
ANCH AMON
inventariseerde. In de sarcofaag
ruimte bevinden er zich
6 pilaren die de farao afbeelden in aanwezigheid van de
verschillende goden. De pilaren en sommige gedeelten van het graf zijn in onafgewerkte toestand.
Op de muren staat de integrale tekstversie van het BOEK van
AMDUAT
afgebeeld. De cursieve stijl van de grafversieringen en hiëroglyfen doen sterk denken
aan het interieur van het graf van zijn vader THUTMOSES III.
De ovalen vorm van het graf en het type sarcofaag dat men aantreft bij zijn vader
THUTMOSES III
werden echter hier ter plaatse niet meer toegepast. De tekeningen zijn
eenvoudig en monochroom. De mummie van
Amenhotep II bevindt zich in het Cairo Museum.
Hij
zond zijn leger naar deze vazalstaat om deze opstand aldaar te kunnen
onderdrukken. Bij de verovering van Kadesh en het
hiermee succesvol beëindigen van de opstand en van zijn eerste
Syrische campagne werden de zeven
belangrijkste prinsen door Amenhotep II gevangengenomen
en naar Egypte afgevoerd. Daar werden zij ritueel geëxecuteerd in de
rijkstempel van Amon (feitelijk als een offer aan de
oppergod die de overwinning mogelijk had gemaakt). Naar verluid werden
zes lichamen daarna opgehangen aan de muren van de stad
Thebe. Het zevende lichaam werd aan de boeg
van het statieschip van de koning gehangen en zo naar Nubië
vervoerd alwaar het aan de stadmuur van de provincie hoofdstad
Napata werd gehangen als een voorbeeld voor wat potentiële
opstandelingen te wachten zou staan. In de tempel van Amada
(Nassermeer) staat integraal deze tekst te lezen met de namen van de
7 Syrische vorsten.
De farao wilde net als zijn vader Thutmoses III een
zeer succesvol
militair
zijn, maar slaagde daar slechts gedeeltelijk in. Er is in ieder geval
geen sprake van geslaagde opstanden in Nubië. De koning
was daarnaast bekend om zijn fysieke kracht en
sportiviteit. Bekend is een gedenksteen (nu in het
Luxor Museum) waarop de farao afgebeeld staat terwijl hij een
strijdwagen bestuurt met de teugels van de paarden om zijn middel, op
volle snelheid zijn pijlen afschiet op een met dierenhuid overspannen
bronzen plaat die hij niet alleen feilloos treft maar ook doorboort. Dit
kon alleen een zeer geoefend paardenmenner en een voortreffelijk
schutter uitvoeren. Amenhotep II liet zich regelmatig
in deze poses afbeelden. Ook zou hij sneller geroeid hebben dan tien
mannen tegelijk. Ongetwijfeld is er hier sprake van enige vorm van
propaganda, maar een goed sportman zal Amenhotep II
vast en zeker wel geweest zijn. Hij had ook te kampen met nieuwe
opstanden in Syrië.
Aan
het neerslaan daarvan besteedde hij zijn tweede Syrische
veldtocht. Die vond plaats in zijn
7ste en 8ste
regeringsjaar. Beide opstanden werden veroorzaakt door verzetshaarden in
de Syrische gebieden onder Egyptische controle dat waarschijnlijk
opgestookt werd door de koning van de Mitanni.
In zijn 9de regeringsjaar
verloor Amenhotep II zijn gezag en autoriteit over de
regio's tussen de Orontes en de Eufraat rivier.
Na deze campagne ontwikkelden er zich geen verdere conflicten meer
tussen de Mitanni en Egypte en werd er
tussen beiden een informele vrede gehandhaafd. Daarna legde
Amenhotep II de nadruk op binnenlandse kwesties, handhaafde hij
de controle over Kanaän en wijdde hij zich aan de
handhaving van Egypte's welvaart. Amenhotep II was niet
alleen een krijgsheer maar ook een vakkundig diplomaat. Hij regelde dat
de Babyloniërs en de Hittieten vrede
met elkaar sloten, in ruil voor betaling aan Egypte door middel van
ruilgoederen. Toen de vrede eenmaal verzekerd was, richtte de koning
veel gebouwen, schrijnen en tempels in Egypte op.
Het
graf van Amenhotep II werd ontdekt op 9 maart 1898 door de Franse Egyptoloog
VICTOR LORET. De mummie lag nog intact in de onbeschadigde
roze kwartsieten
sarcofaag met een verwelkte bloemenkrans rond
zijn hals. Hij lag daar
ongestoord gedurende meer dan
3.000 jaar. Men
vond zelfs een dode wesp in één van de
bloemkelken. Het meest verbazingwekkende feit
was, dat er in de twee zijkamers er
nog vijftien andere mummies werden ontdekt.
Het graf werd door de priesters van de 21ste
Dynastie als een CACHE gebruikt, omdat ze bang
waren voor grafrovers. Howard Carter
gebruikte dit graf als laboratorium
en werkplaats
toen hij het graf van TUT
ANCH AMON
inventariseerde. In de sarcofaag
ruimte bevinden er zich
6 pilaren die de farao afbeelden in aanwezigheid van de
verschillende goden. De pilaren en sommige gedeelten van het graf zijn in onafgewerkte toestand.
Op de muren staat de integrale tekstversie van het BOEK van
AMDUAT
afgebeeld. De cursieve stijl van de grafversieringen en hiëroglyfen doen sterk denken
aan het interieur van het graf van zijn vader THUTMOSES III.
De ovalen vorm van het graf en het type sarcofaag dat men aantreft bij zijn vader
THUTMOSES III
werden echter hier ter plaatse niet meer toegepast. De tekeningen zijn
eenvoudig en monochroom. De mummie van
Amenhotep II bevindt zich in het Cairo Museum.



