DYNASTIEËN LIJST
	11de Dynastie

Klik op de Dynastie Nummers

De 11de dynastie bezorgt door zijn vele chronologische tegenstrijdigheden aan zowel de egyptologen als de geïnteresseerde lezers heel vaak hoofdpijn. In de boeken van o.a. Peter Clayton staat alles volledig foutief beschreven wat de opvolging van farao's betreft. Na heel veel studies en opzoekingen in heel veel boeken (en het Internet) geef ik de juiste volgorde.

(*)Het Midden Rijk start officieel in 2.040 v.C. en niet meteen na de aanvang van de regering van  Mentuhotep II Nebhetepre in 2.060 v.C. Ik  vernoem hier opzettelijk niet de namen van zijn voorgangers Prins Mentuhotep I en de drie Intef's (I, II, en III) in de lijst daar ze contemporain en gelijktijdig met de 10de Herakleopolitaanse Dynastie II leefden (en ook jarenlang elkaar bevochten). Om het makkelijker en overzichtelijker te kunnen maken laat ik de 11de Dynastie beginnen met Mentuhotep II Nebhetepre. Alle moderne en accurate boeken over egyptologie volgen heden deze tendens. De jaartallen zijn zeer accuraat vanaf 2.040 v.C.

De 11de Dynastie zou in principe moeten beginnen met de re-unificatie van Egypte onder leiding van Mentuhotep II Nebhetepre die zich tot farao zou laten kronen van Beide Landen in 2.040 v.C. Zijn voorgangers die zich Intef (I, II en II) noemden, claimden echter geheel Egypte te controleren (ten onrechte) maar leverden nog vaak gevechten met de Herakleopolitaanse families. Desondanks dit feit behoorden de drie Intef's volgens Manetho tot de 11de Dynastie terwijl ze chronologisch en contemporain eigenlijk leefden ten tijde van de 10de Herakleopolitaanse dynastie. De echte start van het Middenrijk moeten we dus bij Mentuhotep II Nebhetepre zoeken met als startdatum 2.040 v.C. Dus twintig jaar na het begin van zijn ambtsperiode dat begon in 2.060 v.C. . Hij had twintig jaar de tijd nodig om de erfvijanden van Egypte (Herakleopolitaanse dynastie) te elimineren en hun macht te breken. En dan nog eens 10 tot 14 jaar om Egypte op politiek vlak te kunnen stabiliseren.

Mentuhotep II Nebhetepre: Zijn naam betekent 'Montu (de god Montoe) is tevreden' en als bijvoegsel (Nebhetepre) 'tevreden is de heer Ra'. Van alle heersers in de geschiedenis is hij de bekendste en de meest beroemdste. Hij was een van de grootste heersers van het Oude Egypte, vergelijkbaar met Amenhotep III. Hij voerde in Egypte vele oorlogen. De belangrijkste oorlog was deze met het Herakleopolitaanse koninkrijk (10de Dynastie) dat hij uiteindelijk versloeg. Hij verenigde de Beide landen. Daar deed hij 30 tot 34 jaar over. Hij leidde oorlogsexpedities naar Nubië, Libië en de bedoeïenen van de Sinaï. Opnieuw werden er zoals in het verleden tijdens de 3de en 4de Dynastie handels betrekkingen gesloten met het land Punt.  Hij bouwde een gecombineerde dodentempel en grafcomplex in de rots bij Deir El-Bahri. De tempel heeft de naam Akh Sut Nebhepetra ("Prachtig zijn de plaatsen van Nebhepetre") en werd in 1860 ontdekt. De tempel bestond uit twee delen. Het voorste deel is gewijd aan Mentu-Ra. Het achterste deel diende voor de verering van de farao. De dodentempel is gemaakt van kalksteen en zandsteen. Het had een schuine zuilengalerij die leidde naar een geëffend terras, waar oorspronkelijk een klein bouwsel op stond. Dit bouwsel was omringd door een gang met pilaren. Achter het bouwsel was een open hof, dan achtereenvolgens een hal, een heilige plek en tenslotte de tombe van de farao. Een 150 meter lange tunnel leidt naar de schatkamer die 45 meter onder de open hof ligt. In de kamer stond een altaar waarop eens de houten kist van Nebhepetre Mentuhotep stond. Koningin KAWIT was zijn echtgenote. Zij was waarschijnlijk van Nubische afkomst gezien haar grote neus en dikke lippen. In 1920 werd door Herbert Winlock nabij zijn tempel verschillende graven, die toebehoorden aan zijn vrouwen, achter de tempelfaçade terug gevonden. De afbeelding op de sarcofaag toont Koningin Kawit die zich laat coifferen door een dienares terwijl een kamerheer haar wijn of melk inschenkt. De speciale manier waarop Koningin Kawit de kom vasthoudt, heeft iets vertederend over zich. De sarcofaag kan men bewonderen in het Cairo museum. Eveneens bevindt zich daar het zandstenen beeld (zie foto hierboven) van Mentuhotep II Nebhetepre. Dit beschilderde zandstenen beeld werd in 1900 door Howard Carter in de Deir el-Bahari vallei ontdekt. Het beeld werd in de Koninklijke cenotaaf onder de centrale Mastaba gevonden, bereikbaar via een opening die men de Bab el Hosan noemt. Hier struikelde Howard Carter met zijn paard en ontdekte op deze manier, toevallig de ingang. De koning die na de interne oorlogen, karakteristiek voor de Eerste Tussenperiode, de hereniging van Egypte had bereikt, is als Osiris met de rode kroon van Neder-Egypte, de witte mantel van het Heb-Sed feest en een enorme godenbaard afgebeeld. De zittende figuur van Mentuhotep II werd ritueel in een "Osirisgraf" bijgezet en werd onder de tempel aangetroffen. Het gelaat en het lichaam werden overeenkomstig zoals het uiterlijk van de dodengod volledig zwart geschilderd.

Mentuhotep III Sankhkare: Zijn naam betekent 'Montu (de god Montoe) is tevreden' en als bijvoegsel (Sankhkare) ''hij die nieuw leven in beide landen blaast" . Toen hij zijn vader Mentuhotep II opvolgde was hij al behoorlijk op leeftijd. Hij erfde van zijn vader een goed georganiseerd en verenigd land. Hij bouwde voort op het werk van zijn vader door een reeks versterkingen aan te leggen in het noordoosten van de delta om zo het land tegen invallen van de Aziatische buren te verdedigen. Ook restaureerde de koning vele tempels van zijn voorgangers die of versleten waren of verwoest. Deze verdedigingswerken zouden het hele Middenrijk in gebruik blijven. Later zouden alle drie de  farao's (Mentuhotep II, III en IV) in El-Khatana in de Delta voor hun goede werken in een cultus vereerd worden. Mentuhotep III zond een expeditie naar het land van Punt en hij liet twaalf nieuwe bronnen graven langs de weg die Koptos aan de Nijl en Wadi Gassus aan de Rode Zee verbond. Zijn regeringperiode van 12 jaar (2.010-1998 v.Chr.) werd gekenmerkt door toenemende welvaart. Zijn begraafplaats is in in de site van Deir el-Bahari waar hij ook een tempel bouwde voor de oorlogsgod Mentu-Ra. Zijn graf was gemodelleerd naar zijn vaders tombe maar zijn werk werd nimmer ofte nooit voltooid. Hij werd opgevolgd door Mentuhotep IV Nebtawyre.

Mentuhotep IV Nebtawyre: Zijn naam betekent 'Montu (de god Montoe) is tevreden' en als bijvoegsel (Nebtawyre) ''Heer van de Twee Landen is Ra' . Zijn regeringperiode wordt door de Papyrus vanTurijn de 'zeven lege jaren' genoemd. Onder deze opvolger van Mentuhotep III was er groeiende onrust in Egypte. Er is van hem bekend dat hij een betere haven aan de Rode Zee trachtte te vinden. Hij stuurde er een expeditie naar toe onder bevel van generaal Amenmes. Deze generaal werd uitgevaardigd op koninklijk bevel om met 10.000 man stenen mee te nemen wat goed zou zijn voor de bouw van de Koninklijke sarcofaag. Er wordt sterk vermoed dat farao Mentuhotep IV waarschijnlijk vermoord werd door zijn paleiswachten. Generaal Amenmes zou hier medeverantwoordelijk voor geweest zijn. Generaal Amenmes zou na diens dood als farao Amenemhet I de 12de dynastie stichten. De overgang naar de nieuwe dynastie schijnt vrij soepel verlopen te zijn, hoewel er andere kroonpretendenten aanwezig waren. De koning is in de geschiedenisbronnen zeer goed gedocumenteerd. Niet door andere koningslijsten maar door inscripties die  in Wadi el-Hudi en Wadi Hammamat werden gevonden. Zo eindigde met het overlijden van Mentuhotep IV Nebtawyre de 11de Dynastie in mineur.